กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
โม่เป่ยยวนได้ยินคำพูดยั่ว ตัวขนทั้งตัวพุ่งพรวดขึ้นทันที: “ต่อให้เปิ่นหวังไม่ดื่มแล้ว ก็ไม่ยอมให้อาลั่วเอาไปให้โม่หวยจิ่งและเยี่ยนเสวี่ยดื่ม!”
หลีลั่วถูกเขาท่าทีปกปักเจ้าของอย่างนี้ตุบให้มุมปากกระตุกนิด ๆ วางชามในมือลง ชำเลืองมองเขาทีหนึ่ง: “ใครบอกเจ้าล่ะว่าข้าจะให้น้ำแกงไก่พวกนั้นดื่ม?”
โม่เป่ยยวนยังคงหน้าตึงบิดเป็นเกลียว น้ำเสียงเจือดันด่าว่า: “เจ้าตอนนี้ทันทีที่ได้ยินโม่หวยจิ่งเรียกเจ้าผ่านไปสอยน้ำแกงไก่ หันหัวก็ถามเปิ่นหวังว่ายังจะดื่มอีกไหม
นี่ไม่ใช่กระมังเป็นการชี้นำเปิ่นหวังว่า ถ้าเปิ่นหวังไม่ดื่มแล้ว เจ้าก็อยากจะเอาชามน้ำแกงไก่ไปให้โม่หวยจิ่งดื่มหรือ?”