กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ได้! ยาถ่ายจัดการเจ้าไม่ได้ เช่นนั้นก็ให้กำปั้นของข้าจัดการเจ้า! ข้าบอกเจ้าเลยนะนังแพศยา วันนี้งานเลี้ยงส่งเจ้าสาวของพี่สาวข้า ข้าจะไม่ยอมให้ผู้ใดมาก่อกวนเด็ดขาด!”
เยี่ยนเฉิงคำรามจนหน้าแดงก่ำคอแข็งเป็นเกลียว กำหมัดแน่นจนดังกร๊อบ ๆ ช่วงนี้เขาฝึกฝนอย่างหนักหน่วง ทุกวันยืนท่าม้า ต่อยหลักไม้ จนแขนทั้งสองข้างใหญ่กว่าแต่ก่อนขึ้นหนึ่งรอบวง
คิดว่าตนมีวิทยายุทธ์ติดตัวแล้ว การจัดการหลีลั่วนังแพศยาตัวจ้อยผู้นี้ ก็เป็นเพียงเรื่องง่ายดายเพียงเอื้อมมือเท่านั้น
หลีลั่วยืนอยู่ที่เดิมแม้แต่ท่วงท่าก็ไม่ตั้ง เพียงเอียงศีรษะเล็กน้อย ในดวงตาปรากฏรอยเยาะหยันที่เหมือนยิ้มก็ไม่ใช่ ไม่ยิ้มก็ไม่เชิง