ตอนที่ 182 กวาดจวนอัครเสนาบดีจนเกลี้ยงอีกครั้ง

เวลาผ่านไปทีละนาทีทีละวินาที ท้องฟ้าค่อย ๆ มืดสนิทลง โคมในเรือนจุดสว่างขึ้นทีละดวง ๆ

แขกเหรื่อกินดื่มอิ่มหนำสำราญ พากันลุกขึ้นลากลับทีละคนทีละคน รถม้าคันแล้วคันเล่าขับออกจากหน้าจวนอัครเสนาบดี เรือนที่ครึกครื้นมาทั้งวันในที่สุดก็ค่อย ๆ เงียบลง

หลีลั่วก็เดินตามผู้คนออกไปด้านนอก พาเฉียวซวงที่เพิ่งกลับมาจากห้องส้วม ใบหน้าซีดเหลือง ขึ้นรถม้าด้วยกัน

เฉียวซวงทรุดพิงผนังรถม้า ท่าทางเหมือนจะตายมิใช่ไม่ตาย มือกุมท้องครางอือ ๆ:

“พี่สะใภ้... ข้าวของในจวนอัครเสนาบดีนี้เกรงว่าจะไม่สะอาด หลังข้ากินแล้วท้องปวดราวกับมีดบาด...”

หลีลั่วเหลือบมองนางแวบหนึ่ง ที่ไม่สะอาดมีเพียงโต๊ะของนางเอง

เมื่อครูนางรีบเดินออกมาเกินไป ลืมบอกเฉียวซวงว่าอย่าดื่มน้ำชาบนโต๊ะ