ตอนที่ 161 กวาดห้องคลังไทเฮาจนเกลี้ยงในคราเดียว พอดีเลย!

ในวินาทีที่ผงนั้นตกลงบนแผลถูกลวก ความคันเหลือทนระลอกหนึ่งก็ผุดขึ้นมาจากใต้ผิว ราวกับมีมดนับพันนับหมื่นตัวคลานอยู่บนบาดแผลพร้อมกัน และราวกับมีผู้ใช้ปลายเข็มเขี่ยละเอียดไปทั่วทุกชุ่นของผิวหนัง

เยี่ยนเสวี่ยคันจนร่างกายสั่นเทา นางเผลอใช้มืออีกข้างเกา พอมือแตะถึงบาดแผล ก็เกิดความรู้สึกร้อนแสบราวกับไฟลวกแผ่จากปลายนิ้วไปยังหลังมืออีกครั้ง ความคันและความเจ็บปวดปนกันจนนางทนไม่ได้ ต้องตะโกนลั่น

“คันเหลือเกิน… เจ็บเหลือเกิน… เยี่ยนเฉี่ยน เจ้าเอาอะไรกันมาทาให้ข้ากันแน่…” ในเสียงของเยี่ยนเสวี่ยมีความโกรธที่บรรยายไม่ถูก