ตอนที่ 160 ลูกไม้เล็กๆ ของนางนี้ ช่างคิดมาได้ดีนัก!

หลีลั่วได้ยินเสียงออดอ้อนหวานเลี่ยนของเยี่ยนเสวี่ย ขนตามตัวนางลุกชันไปหมด นางหมุนตัวมองเยี่ยนเสวี่ยที่เดินเข้ามาใกล้ “ไม่ทราบว่าน้องสาวจู่ ๆ ก็เรียกข้าว่าพี่สาว มีธุระอันใดหรือ?”

“พี่สาว... ข้าเพิ่งรู้เรื่องหนึ่งเกี่ยวกับพี่ชายเป่ยยวนมา” เสียงของเยี่ยนเสวี่ยแฝงด้วยกลอุบาย:

“แต่เดิมข้าไม่คิดจะบอกเจ้า แต่ข้าคิดว่าในฐานะที่เจ้าเป็นพระชายาของพี่ชายเป่ยยวน เจ้าควรมีสิทธิ์รู้เรื่องนี้”

หลีลั่วหมุนตัวมองนาง สีหน้าไร้ระลอกคลื่นแม้แต่น้อย น้ำเสียงจืดเจื่อนราวกับน้ำต้มสุก “ขออภัย ข้าไม่สนใจ” กล่าวจบก็หมุนตัวจะจากไป

เยี่ยนเสวี่ยร้อนใจ คว้าแขนนางไว้ “พี่สาว เจ้าเป็นถึงพระชายาของพี่ชายเป่ยยวน เหตุใดจึงไม่สนใจเรื่องของเขาได้เล่า?”