ตอนที่ 162 นางคิดจะเล่นงานตนเองอีกแล้วหรือ?

หลีลั่วพิงอยู่กับกรอบประตู ผมที่เปียกชุ่มยังหยดน้ำลงมา ไหลลงตามข้างลำคอเข้าไปในปกเสื้อ นางกวาดสายตาไปยังใบหน้าของโม่เป่ยยวนซึ่งถูกหน้ากากสีเงินปิดบังไว้เกือบทั้งหมดอย่างเบา ๆ น้ำเสียงแฝงความเนือย ๆ ไม่ใส่ใจ

“งานเลี้ยงวันเกิดไทเฮาหรือ? เมื่อใด?”

“วันมะรืน” โม่เป่ยยวนยืนอยู่นอกประตู แสงโคมไฟแผ่เป็นวงเงาสีเหลืองอบอุ่นอยู่ที่ปลายเท้าของเขา เสียงของเขาต่ำลงกว่าก่อนหน้านี้เล็กน้อย “ฝ่าบาทตรัสเรียกชื่อเจ้า หากเจ้าไม่อยากไป ข้าสามารถตอบปฏิเสธแทนเจ้าได้”

หลีลั่วยกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ปลายนิ้วเคาะแผ่นประตูเบา ๆ หนึ่งครั้ง

“ไป เหตุใดจะไม่ไป?” นางยกมุมปากขึ้น “งานเลี้ยงวันเกิดไทเฮา งานใหญ่โตเช่นนั้น ไม่ไปเปิดหูเปิดตาสักหน่อยก็น่าเสียดาย”