กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
แสงจันทร์รั่วผ่านรูม่านหน้าต่างที่ปิดครึ่งหนึ่งเข้ามา เปล่งประกายพอดีตรงช่องว่างระหว่างทั้งคู่
นางก้มตาลง ดันหน้าอกเขาอ่อน ๆ: “คุณชายหลิ่นชวน สถานะของข้าไม่ธรรมดานัก หากท่านแต่งกับข้า ย่อมถูกชาวบ้านประชันหัวเราะ บางทีอาจสูญเสียทุกสิ่งที่ท่านมีอยู่ในวันนี้ เพราะฉะนั้นท่าน...อย่ามาสอยข้าเลย ระหว่างข้ากับท่าน ไม่มีความเป็นไปได้ทั้งนั้น!”
สถานะที่ไม่ธรรมดาที่นางเอ่ยถึง นั่นคือ...สถานะหญิงหอเขียวของนางดอกหรือ?
นางกลัวเขาจะแต่งกับนาง แล้วถูกเพ่งมองหัวเราะรึ? จึงบอกให้เขาอย่าไปยุ่งกับนาง?