กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
โม่เป่ยยวนก้มตัวลง โอบยกนางจากพื้นขึ้นมาแบกไว้บนบ่า แล้วก้าวยาว ๆ เดินขึ้นไปชั้นบน
หลีลั่วถูกแบกไว้บนไหล่เขา ศีรษะคว่ำลง ใบหน้าแดงก่ำ พัดกลมในมือเกือบทิ้งหลุด นางทุบหลังเขาด้วยความโมโห
“คุณชายหลิ่นชวนหมายความว่าอย่างไร? ปล่อยข้าลงเดี๋ยวนี้! ข้าคุยกับเจ้านะ หลิ่นชวน!”
โม่เป่ยยวนไม่ตอบสนอง นาง เขาใช้เท้าเตะประตูห้องชั้นสองที่อยู่ลึกที่สุดเข้าไป วางนางลงบนเตียง
หลีลั่วยังไม่ทันพลิกตัวลุกขึ้น เขาก็โน้มตัวลงมาปักหลักไว้ทั้งสองข้างของนาง ทั้งร่างของนางถูกกักขังระหว่างอ้อมกอดของเขากับฟูกกับแผ่นกระดานเตียง