ตอนที่ 148 การโต้กลับเริ่มต้นขึ้น! ทำลายเจ้าให้ย่อยยับอย่างแท้จริง

หลีลั่วยกมือขึ้น ใช้นิ้วทั้งห้าบีบไหล่ลู่เฉียวชวนอย่างแรง ราวกับคีมเหล็ก

ลู่เฉียวชวนเจ็บจนเบ้หน้า อยากดิ้นหลุด แต่ไหล่กลับราวกับถูกตอกตรึงไว้ ขยับไม่ได้เลย

มุมปากหลีลั่วโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มเยียบเย็น นางโน้มเข้าไปใกล้เขา เสียงเบาราวขนนก แต่กลับทำให้แผ่นหลังเยือกเย็น

“วางใจเถิด เจ้าจะไม่ตาย อย่างมากก็ถูกคนซ้อมสักยก หรือไม่ก็อยู่มิสู้ตายเท่านั้น”

ลู่เฉียวชวนมองดวงตาคู่นั้นที่เย็นชาราวน้ำแข็ง ลูกกระเดือกขยับ กลืนน้ำลายลงอย่างแรง

“ข้าไม่เอา! ข้า…ข้าไม่ช่วยเจ้ากระทำการใด ๆ! ข้าจะกลับไป!” เขาหมุนตัวหมายจะวิ่งหนี

หลีลั่วขยับนิ้ว กระดิ่งสะกดดวงจิตแกว่งเบา ๆ ที่ปลายนิ้วอย่างไร้เสียง

เสียงกระดิ่งกังวานแทรกเข้าหูของลู่เฉียวชวน ร่างกายเขาแข็งทื่อ ราวกับถูกคนกดจุด สายตาเริ่มเหม่อลอย รูม่านตาไร้จุดโฟกัส คนทั้งคนราวกับถูกชักดวงจิตออกไป

“ตราบใดที่ข้าไม่ยินยอม เจ้าอย่าหวังจะหนีรอด ต่อไปนี้ข้าสั่งอะไรกัน เจ้าทำอะไรกัน” หลีลั่วนำปากไปใกล้หูเขา กระซิบเบา ๆ ลู่เฉียวชวนพยักหน้าอย่างว่างเปล่า หมุนตัวเดินไปที่เตียง นั่งลงนิ่งไม่ไหวติง

หลีลั่วเป่าไฟเทียนบนโต๊ะจนดับ ห้องมืดลง เหลือเพียงแสงจันทร์นอกหน้าต่างที่ลอดผ่านช่องแคบเข้ามา วาดเส้นสีซีดขาวบนพื้น