ตอนที่ 149 แย่แล้ว แย่แล้ว เขาตายแน่!

คราวนี้เขาตายแน่ คนของจวนอัครเสนาบดีไม่มีทางปล่อยเขาไปอย่างแน่นอน

ลู่เฉียวชวนกลืนน้ำลายลงคอ อาศัยจังหวะที่เยี่ยนเสวี่ยยังไม่ทันได้สติ รีบเก็บเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้นขึ้นมา สวมใส่อย่างลนลานมือไม้ปั่นป่วน

เสื้อคลุมตัวนอกใส่กลับด้าน สายรัดเอวผูกผิด เขาก็หาได้สนใจไม่ เท้าข้างหนึ่งเปลือยเปล่า กระทั่งรองเท้ายังสวมไม่เรียบร้อย ก็กระชากประตูเปิดแล้วพุ่งพรวดออกไปด้านนอก

เสียงฝีเท้าดังตึงตังอยู่บนบันได ไกลออกไปเรื่อย ๆ และเลือนหายไปในชั่วพริบตา

ขอเพียงเขาวิ่งได้เร็วพอ ไม่ถูกเยี่ยนเสวี่ยจับตัวไว้ได้ เขาก็คงจะไม่เป็นไรกระมัง

ยามนี้เยี่ยนเสวี่ยไม่มีกะจิตกะใจจะไปสนใจลู่เฉียวชวนแล้ว นางกำลังย้อนนึกถึงเรื่องราวที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่อยู่ตรงนั้น