ตอนที่ 144 เสด็จพ่อ กระหม่อมสงสัยว่าเขาใช้วิชาไสยเวทเป็น

“ยามนี้จิตสำนึกของกระหม่อมกลับคืนมาแล้ว เรื่องที่ยอมรับความผิดก่อนหน้านี้ล้วนจำไม่ได้แม้แต่น้อย จำได้เพียงว่าตนเองถูกปรักปรำ” เขาหมอบลง หน้าผากแนบกับอิฐทองเย็นเยียบ น้ำเสียงสะอื้น

“เสด็จพ่อ หากท่านสังหารกระหม่อมตามที่อ๋องเจิ้นหนานต้องการเช่นนี้ ภายหน้าท่านจะต้องเสียพระทัยเป็นแน่”

ภายในห้องทรงพระอักษรเงียบงันไปชั่วขณะ ฮ่องเต้มิได้ตรัสสิ่งใด นิ้วพระหัตถ์เคาะพนักวางแขนเบา ๆ สายพระเนตรจับอยู่บนร่างอ๋องเฉิง ลุ่มลึกหนักอึ้งดุจห้วงน้ำที่มองไม่เห็นก้นบึ้ง

“เจ้าบอกว่าเจ้าถูกควบคุม แล้วหลักฐานเล่า?”

อ๋องเฉิงก้มศีรษะต่ำลงอีก