ตอนที่ 143 ไม่ให้ข้าพบเสด็จพ่อหรือ? เช่นนั้นข้าจะฆ่าตัวตาย!

โม่เป่ยยวนยกมุมปากขึ้น โดยไม่รอให้หลีลั่วเอ่ยปาก เขาก็เดินตรงเข้าไปในห้องของนางแล้วนั่งลงข้างโต๊ะ ท่าทางเป็นธรรมชาติราวกับกลับมาถึงบ้านของตนเอง

หลีลั่วกอดอกพิงกรอบประตู มองเขาด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ว่ามาเถิด เจ้ามาหาข้าด้วยเรื่องอะไรกัน?”

“คืนนี้มีงานวัด” โม่เป่ยยวนมองนาง แววตาเจือความจริงจังอยู่หลายส่วน “ข้าอยากชวนเจ้าไปเที่ยวชมด้วยกัน เจ้าว่างหรือไม่?”

หลีลั่วเอียงหน้ามองออกไปนอกหน้าต่าง ท้องฟ้าหม่นมัว เมฆดำลอยต่ำ เสียงฟ้าร้องอื้ออึงดังครืนมาจากที่ไกลครั้งแล้วครั้งเล่า ในอากาศอบอวลด้วยกลิ่นดินชื้น

“ดูท่าแล้วฝนใกล้จะตก หากไปเที่ยวงานวัดยามนี้คงไม่พ้นต้องตากฝน เอาไว้ไปคราวหน้าดีหรือไม่?”