ตอนที่ 119 กอดเขานอนทั้งคืน!

“ไม่จำเป็น”

หลีลั่วเดินผ่านเขาไปสองก้าว ก็หยุดลงกะทันหัน เพราะนางได้กลิ่นหอมกลิ่นหนึ่ง—กลิ่นขาไก่ หนังย่างจนเหลืองกรอบ โรยงากับยี่หร่า เปล่งประกายเย้ายวนใต้แสงตะวัน

ฝีเท้าของนางช้าลง สายตาลอยไปยังจานอาหารนั้นอย่างห้ามไม่อยู่ โม่เป่ยยวนไม่ได้มองนาง ถืออีกจานหนึ่งเดินเข้าไปในครัว

หลีลั่วดึงสายตากลับมา ก้าวเร็วเข้าไปในเรือน ปิดประตู แล้วหายวับเข้าไปในมิติ

น้ำพุวิญญาณมีไอร้อนลอยขึ้น นางถอดเสื้อคลุมชั้นนอกก้าวลงไปในสระ น้ำพุอันอบอุ่นท่วมถึงไหล่ สบายจนนางถอนหายใจยาว

นางแช่อยู่ในมิติเนิ่นนาน จนนิ้วมือย่นไปหมด จึงค่อย ๆ ออกมาอย่างเชื่องช้า