กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
นางชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วเงยหน้าขึ้น
โม่เป่ยยวนกำลังก้มหน้ามองนาง ใต้ตามีรอยคล้ำจาง ๆ เห็นได้ชัดว่าไม่ได้หลับนอนมาทั้งคืน
รูม่านตาของหลีลั่วหดลง นางลุกพรวดขึ้นจากเตียง ก้มมองเสื้อผ้าของตนเอง — ยังอยู่ครบ
นางถอนหายใจด้วยความโล่งอก แล้วหันไปมองโม่เป่ยยวนอีกครั้ง — เสื้อผ้าของเขาไม่รู้ว่าโดนทิ้งลงบนพื้นตั้งแต่เมื่อใด บนแผ่นอก ลำคอ และไหล่ มีรอยฟันอยู่เต็มไปหมด
สีหน้าของนางเปลี่ยนไป
เจ้าสารเลวนี่ เมื่อคืนมันทำอะไรกันแน่กับนาง
โม่เป่ยยวนลุกขึ้นนั่ง มองนาง เสียงยังแหบพร่าด้วยความเพิ่งตื่น “ยังจำได้หรือไม่ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรกันขึ้น”