ตอนที่ 24 แพ้แล้ว ข้าต้องการให้เจ้าคุกเข่าพูดว่าตนเองโง่เขลา!

หลีลั่วกวาดตามองประเมินนางตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า แล้วมองจากปลายเท้าย้อนกลับขึ้นมาจรดศีรษะอีกครา

จากนั้น—

ก็แย้มยิ้ม

ยิ้มบางเบายิ่งนัก ทั้งยังไม่ไว้หน้าแม้แต่น้อย

“เจ้าดูแล้วก็มิได้ต่างอะไรกันจากคนโง่เขลา ถูกเจ้าวิพากษ์วิจารณ์เช่นนี้ นอกจากขยะแขยงแล้ว ข้าก็มิได้รู้สึกเป็นเกียรติอันใดเลยนะ!” สุ้มเสียงของหลีลั่วมิได้ดัง ทว่าทุกถ้อยคำกลับแจ่มชัดยิ่ง

บริเวณโดยรอบพลันเงียบสงัดลงในพริบตา

โม่หย่ายืนอยู่ด้านข้าง มุมปากยกขึ้นอย่างมิอาจควบคุม

ตู้เวยคือผู้ใด บุตรสาวคนโปรดที่สุดของรองเสนาบดีกลาโหม ผู้มีอำนาจตัดสินใจในแวดวงสตรีสูงศักดิ์แห่งเมืองหลวง นังแพศยาเยี่ยนเฉี่ยนผู้นี้ล่วงเกินนางเข้าแล้ว ดูสิว่านางจะจบเรื่องนี้อย่างไร

สีหน้าของตู้เวยเดี๋ยวเขียวเดี๋ยวขาว สองมือบีบผ้าเช็ดหน้าแน่นจนข้อนิ้วขึ้นสีขาวซีด