ตอนที่ 22 สตรีเช่นเจ้ากล้าวางยาเปิ่นหวังเชียวหรือ?

เพิ่งจะหลับตาลง ก็มีบางสิ่งร่วงหล่นลงมาจากต้นไม้ ตกกระทบลงบนไหล่ของนาง

เย็นเยียบ นุ่มนิ่ม และมีขามากมายหลายขา

หลีลั่วลืมตาขึ้น ก้มหน้าลงมอง

ตะขาบหนึ่งตัว

ตะขาบอีกตัวหนึ่ง

ยังมีตะขาบตามมาอีกตัว

นางเงยหน้าขึ้น รูม่านตาขยายออกเล็กน้อย บนลำต้นของต้นฮวายโบราณ มีตะขาบไต่ยั้วเยี้ยเต็มไปหมด หัวสีแดงลำตัวสีดำ ยาวร่วมตะเกียบ กำลังร่วงกราวลงมาเสียงดังซ่อกแซ่ก

หากเปลี่ยนเป็นสตรีอื่น คงกรีดร้องแล้ววิ่งหนีไปนานแล้ว

ทว่าดวงตาของหลีลั่วกลับทอประกายวาววับ

“บนต้นไม้นี้มีตะขาบมากมายถึงเพียงนี้เชียวหรือ!” นางผุดลุกขึ้นยืนในทันใด สองตาเป็นประกาย “เหล่าสมบัติพิษกู่ของข้า วันนี้จะได้กินมื้อใหญ่กันอีกแล้ว!”