เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
รังแกนางเป็นการส่วนตัวก็แล้วไปเถิด แต่วันนี้ต่อหน้าแขกเหรื่อเต็มเรือน ต่อหน้าท่านโหว ยังบังอาจตบนางอีกหรือ?!
วันนี้นางจะต้องทำให้เยี่ยนเฉี่ยนชดใช้ สำหรับการฟาดฝ่ามือนี้ใส่ตน!
น้ำตาของโม่หย่าพลันทะลักริน เสียงเจือด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ เริ่มแสร้งทำเป็นผู้น่าเวทนา:
“พี่สะใภ้! ยามปกติท่านตบตีข้าเป็นการส่วนตัวก็ช่างเถอะ เหตุใดวันนี้ต่อหน้าผู้คนมากมายถึงยังตบตีข้าอีก? ท่านทำเช่นนี้... นับว่าเกินไปจริง ๆ!”
นางร่ำไห้ดั่งหยาดพิรุณโปรยบนกิ่งหลี ดูน่าสงสารยิ่งนัก
แขกเหรื่อมองดูภาพเหตุการณ์นี้ ต่างพากันขมวดคิ้ว—พระชายาอ๋องเจิ้นหนานผู้นี้ ดูจะโอหังเกินไปแล้ว
หลีลั่วลดมือลง มองดูท่าทีเสแสร้งแกล้งทำของโม่หย่า แล้วเอ่ยปากอย่างไม่ช้าไม่เร็ว
“โม่หย่า ข้าตบเจ้า เป็นเพราะเจ้าบิดเบือนเจตนาในการมอบสมุนไพรของข้าอย่างส่งเดช”