กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ผู้คนในโถงใหญ่ต่างหันศีรษะขวับมาเป็นตาเดียว
สายตาของทุกคนล้วนทอดมองไปยังร่างของคนผู้เดียวกันโดยมิได้นัดหมาย
ผิวกายผุดผ่องดั่งไขมันจับตัว คิ้วตาดั่งแต่งแต้มด้วยครามดำ กระโปรงยาวสีชมพูบัวชุดนั้นขับเน้นให้นางแลดูราวกับสตรีที่ก้าวออกมาจากภาพวาดก็มิปาน
กลิ่นอายสงบนิ่งเย็นชาหลุดพ้นจากโลกีย์ เพียงยืนอยู่ตรงนั้น ผู้ใดเป็นเจ้านาย ผู้ใดเป็นหญิงรับใช้ ก็กระจ่างชัดในพริบตาเดียว
บรรดาแขกเหรื่อต่างเอาศีรษะชนกัน กระซิบกระซาบพึมพำ
“เร็วเข้า ดูนั่นเร็ว คนของจวนอ๋องพิทักษ์ทักษิณมากันแล้ว!”
“คุณหนูน้อยที่ยืนอยู่ข้างกายนายหญิงเรือนรองสองแห่งจวนอ๋องพิทักษ์ทักษิณผู้นั้น คือโม่หย่าบุตรสาวของนางกระมัง หน้าตาสะสวยหมดจดยิ่งนัก”
“จะไม่ใช่ได้อย่างไร เครื่องหน้าหมดจด กลิ่นอายก็งดงาม พ้นวันนี้ไป ธรณีประตูเรือนรองแห่งนี้คงถูกคนมาสู่ขอเหยียบจนพังเป็นแน่”