กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สีหน้าของเยี่ยนเหยียนเขียวคล้ำ กำหมัดแน่นจนกระดูกลั่นดังกร๊อบแกร๊บ
“นังแพศยานี่!” เขาชกเสาเตียงไปหมัดหนึ่ง กัดฟันกรอด “ทำพวกเราหลายคนให้อยู่ในสภาพเช่นนี้ จะปล่อยนางไปเฉย ๆ เช่นนี้ไม่ได้เด็ดขาด!”
เขาสูดลมหายใจเข้าลึก แววตาเปี่ยมด้วยความเหี้ยมเกรียม “ท่านแม่โปรดวางใจ ข้าจะระบายโทสะแทนท่าน แทนเสวี่ยเอ๋อร์ และแทนน้องสามอย่างแน่นอน!”
แม้นางเยี่ยนจะเกลียดชังหลีลั่วจนคันเขี้ยวด้วยความแค้น แต่นึกถึงคำกำชับของเยี่ยนซื่ออันขึ้นมาได้ จึงยังคงส่ายหน้า
“เหยียนเอ๋อร์ เรื่องจัดการเยี่ยนเฉี่ยน เอาไว้ค่อยว่ากันวันหน้าเถิด ช่วงนี้เจ้าอย่าเพิ่งไปหาเรื่องนางเลย”
เยี่ยนเหยียนขมวดคิ้ว “เพราะเหตุใดหรือขอรับ”