ตอนที่ 15 รอโอกาสสุกงอม เปิ่นหวังจะหย่าร้างโดยยินยอมกับนาง!

ยามที่โม่เป่ยยวนตื่นขึ้นมาอีกครา ท้องฟ้าก็มืดสนิทลงแล้วโดยสิ้นเชิง

เซี่ยหลิ่นนั่งอยู่ข้างเตียง ในมือประคองชามสมุนไพรไว้หนึ่งใบ ครั้นเห็นเขาลืมตาขึ้นก็ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก

“ขอบคุณฟ้าดิน” เซี่ยหลิ่นวางชามสมุนไพรไว้ที่หัวเตียง แล้วขยับเข้ามาดูอาการของเขา “หลิ่นชวน ในที่สุดเจ้าก็ฟื้นเสียที เจ้ารู้หรือไม่ว่าบนร่างของเจ้าได้รับบาดเจ็บมากเพียงใดกันแน่”

เขาหักนิ้วนับ “บาดแผลจากดาบ 11 แห่ง บาดแผลจากศร 3 แห่ง ซี่โครงหักไป 2 ซี่ กระดูกขาซ้ายร้าว ทั้งยังต้องพิษอีก

ท่านหมอบอกว่า ได้รับบาดเจ็บสาหัสถึงเพียงนี้แล้วยังสามารถมีชีวิตมาปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้าข้าได้ นับเป็นปาฏิหาริย์โดยแท้”

เขาถอนหายใจ น้ำเสียงแฝงไว้ด้วยความเวทนาและตัดพ้อ “คนอย่างเจ้าเนี่ย เมื่อใดกันแน่ถึงจะรู้จักทะนุถนอมชีวิตของตนเองเสียบ้าง”