ตอนที่ 14 ช่วยชีวิตเขาไม่ได้ ข้าจะให้คนทั้งตระกูลของเจ้าฝังร่วม

“ทุกคำที่ข้าเพิ่งเอ่ยไปล้วนเป็นเรื่องเท็จทั้งสิ้น! ข้าจงใจใส่ร้ายเยี่ยนเฉี่ยน! สวรรค์เบื้องบน ได้โปรดเถิด ขออย่าได้ผ่าข้าอีกเลย——!!”

เสียงอัสนีบาตหยุดชะงักลงในบัดดล

เมฆทมิฬสลายไปจนสิ้น

แสงตะวันสาดส่องลงมาอีกครา ตกกระทบบนร่างของนางเยี่ยนที่คุกเข่าร่ำไห้อย่างอบอุ่น กาลเวลาช่างสงบงดงาม

ทั้งภายในและภายนอกศาลาว่าการ เงียบสงัดลงไปชั่วครู่

จากนั้นก็ระเบิดเสียงฮือฮาขึ้นมา

“สวรรค์สำแดงอิทธิฤทธิ์จริง ๆ ด้วย!”

“นางเยี่ยนผู้นี้เพิ่งสาบานก็ถูกฟ้าผ่า พอรับสารภาพว่ากล่าวเท็จ ฟ้าก็หยุดผ่าทันที——เช่นนี้ยังมีอะไรกันต้องเอ่ยอีกเล่า”

“นางเยี่ยนกำลังใส่ร้ายบุตรสาวในไส้ของตนเองจริง ๆ!”

“ช่างเป็นหญิงแพศยาชั่วร้ายที่อำมหิตนัก! เสือดุร้ายยังไม่กินลูกตนเอง นางกลับจะเอาบุตรสาวแท้ ๆ ให้ถึงตายเชียวรึ!”