กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลีลั่วเอียงศีรษะเล็กน้อย รอยยิ้มไร้เดียงสาบริสุทธิ์ “ท่านแม่กระปรี้กระเปร่ามีชีวิตชีวาถึงเพียงนี้ ดูอย่างไรก็ไม่คล้ายคนได้รับบาดเจ็บสาหัสเลยสักนิด หรือว่า... บาดแผลบนร่างของท่านจะเป็นของปลอมกันแน่เจ้าคะ”
ใบหน้าของนางเยี่ยนพลันเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำในพริบตา
เหล่าราษฎรนอกศาลาว่าการพลันตาสว่างกระจ่างแจ้ง
“ไอ้หยา! เมื่อครู่ยังนอนพะงาบ ๆ แทบขาดใจอยู่บนแคร่หาม พอได้ยินเรื่องชู้สาวเข้าหน่อย ก็ผุดลุกขึ้นมานั่งได้ทันตาเห็นเชียว!”
“นี่หรือท่าทางของคนที่ถูกทุบตีจนบาดเจ็บสาหัส ชัดเจนว่าแสร้งทำทั้งเพ!”
“เช่นนั้นฮูหยินจวนอัครเสนาบดีก็จงใจใส่ร้ายป้ายสีบุตรสาวแท้ ๆ ของตนเองน่ะสิ”
“เสือดุร้ายยังไม่กินลูกตนเองเลย! สตรีผู้นี้ช่างอำมหิตยิ่งกว่าพยัคฆ์ร้ายเสียอีก!”