กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 153 รอฉันกลับบ้านคืนนี้เถอะ
“ความคิดของผมพูดจบแล้ว”
ตอนที่ลู่เว่ยตงพูดประโยคที่เหมือนประโยคปิดท้ายรายงานจบ
เย่เหวินซีก้มหน้า กลั้นไม่อยู่ พ่นลมหายใจหัวเราะออกมาพรืดหนึ่ง
เห็นเพียงแก้มของเธอแดงระเรื่อ รู้สึกเขินอายเกินกว่าจะเงยหน้ามองทุกคน
“ฮ่าฮ่า....” โจวฉี่เหวินหัวเราะเบา ๆ ออกมาก่อนสองเสียง
จากนั้นเสียงหัวเราะก็ดังขึ้นเรื่อย ๆ ทุกคนบนโต๊ะมองสามีภรรยาคู่นี้ แล้วก็พากันหัวเราะฮ่า ๆ ออกมา
ลู่เว่ยตงในตอนนี้ก็ก้มหน้าลงด้วยความเขินอายเล็กน้อย หูแดงเถือก
“เอ๊ะ? เสี่ยวหลี่”
โจวฉี่เหวินหันไปหาผู้อำนวยการหลี่แห่งแผนกส่งกำลังบำรุง