กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 152 คำรักที่ร้อนแรงที่สุด
ห้องส่วนตัวในร้านอาหารสว่างและสะอาดสะอ้าน แสงแดดยามบ่ายสาดส่องทะลุกระจกเข้ามา
หน้าต่างเปิดไว้ล่วงหน้า อากาศถ่ายเท ไม่มีกลิ่นควันน้ำมันอบอ้าวเหมือนโรงอาหารทั่วไป
บนโต๊ะกลมปูด้วยผ้าปูโต๊ะสีอ่อนสะอาดตา
หลังจากโจวฉี่เหวินเดินเข้ามา ก็จงใจหยุดเดิน หันกลับไปมองหาเย่เหวินซี ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มอ่อนโยน
“สหายเสี่ยวเย่ มา นั่งตรงนี้สิ”
เย่เหวินซีนั่งลงที่ตำแหน่งแขกคนสำคัญข้างกายเขาตามคำพูด ลู่เว่ยตงก็นั่งลงข้าง ๆ เธอติด ๆ กัน
พนักงานรีบยกอาหารมาเสิร์ฟ เห็นได้ชัดว่าเป็นการผัดใหม่จานต่อจาน อาหารคาวเยอะกว่าหน้าต่างข้างนอกมาก
มีหลายอย่างที่เป็นอาหารจานหลักที่ไม่ค่อยได้เห็นในโรงอาหารทั่วไป
โจวฉี่เหวินหยิบตะเกียบขึ้นมา เอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้ม