กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 548 แฟนคลับของซูเฟิงกำเนิดขึ้นอีกคนแล้ว
เมื่อประตูห้องสังเกตอาการส่งเสียง “คลิก” ปิดลง หัวใจของหวังอิ่งเสวี่ยก็สั่นไหวเบา ๆ
ผ่านไปครู่หนึ่ง ประตูก็ถูกผลักเปิดออกอีกครั้ง
หวังอิ่งเสวี่ยหันหน้าไป เห็นจางหยุนเซียถือถ้วยเคลือบที่มีช้อนเหล็กวางอยู่ข้างในเดินเข้ามา
“อ้าว สหายฟางล่ะ” จางหยุนเซียกวาดสายตามองไปรอบห้อง
หวังอิ่งเสวี่ยดึงสายตากลับมา น้ำเสียงเรียบเฉย “ฉันให้เขากลับค่ายทหารไปแล้ว น่าจะไปแล้วละ”
“จิ๊” จางหยุนเซียวางถ้วยลงบนโต๊ะข้างเตียง บ่นพึมพำ “ก็บอกว่าให้ลาตั้งสองวัน ไม่น่าจะกลับไปแล้วนี่นา วิ่งไปไหนของเขานะ...”
“ช่างเถอะพี่สะใภ้” หวังอิ่งเสวี่ยจ้องมองรอยยับบนผ้าห่ม “อย่าให้เขามาเฝ้าเลย”