กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 346 พี่ตง... ตอนนั้นพวกพี่ทำแบบนั้นกันเลยเหรอ?
ทุ่มกว่าแล้ว หวังฮ่าวจะไปไหนได้?
สองชั่วโมงก่อน
ลู่เว่ยตงได้รับโทรศัพท์สายหนึ่งก่อนเลิกงาน
“ฮัลโหล พี่ตง” หวังฮ่าวไม่ได้เรียกเขาว่าเสนาธิการ
ลู่เว่ยตงขมวดคิ้วเล็กน้อย หวังฮ่าวจะเรียกเขาแบบนี้ก็ต่อเมื่อมีเรื่องในใจหรือมีเรื่องลำบากใจเท่านั้น
“อะไรอีกละ?” ลู่เว่ยตงถามด้วยความ ‘รำคาญ’
“คืนนี้พี่เลี้ยงข้าวผมหน่อยสิ” น้ำเสียงของหวังฮ่าวฟังดูครึ่งผีครึ่งคน
“ฉันเพิ่งเลี้ยงนายไปไม่ใช่หรือไงวะ?” ลู่เว่ยตงตะคอกใส่โทรศัพท์
“พี่ตง...” หวังฮ่าวใช้เสียงกวนๆ ออดอ้อนมาตามสาย