กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 317 ติงเจียเหอฟังจนตาโต
“ฉันตั้งใจว่าตอนไปฮาซื่อจะแวะไปที่กงต้าอีกสักรอบ”
เย่เหวินซีถือโอกาสเล่าเรื่องที่เธอไปพบหัวหน้าภาควิชากับลู่เว่ยตงเมื่อครั้งก่อนให้ทั้งสองคนฟังอย่างคร่าว ๆ
จางหยุนเซียฟังจบก็ขมวดคิ้ว “ไอ้เด็กนั่นนิสัยเจ้าเล่ห์ไม่เบา เธอเตือนให้เว่ยฮวาระวังตัวไว้หน่อยก็ดีนะ ไม่แน่ว่าเขาอาจจะสู้ยิบตาเฮือกสุดท้ายก็ได้”
“อืม” เย่เหวินซีพยักหน้า หันไปมองติงเจียเหอ “เจียเหอ พรุ่งนี้พวกเราไปฮาซื่อกันเลยดีไหม?”
“ไม่มีปัญหา ตอนนี้ฉันยังอยู่ในช่วงลางาน แค่ไปบอกหัวหน้าไว้ก็พอ” ติงเจียเหอตอบกลับอย่างตรงไปตรงมา
เช้าวันรุ่งขึ้น ทั้งสองคนก็ติดรถของแผนกส่งกำลังบำรุงมุ่งหน้าไปยังฮาซื่อ รถแล่นโยกเยกอย่างแรง เย่เหวินซีพิงหน้าต่าง มองต้นไม้ด้านนอกที่ถอยร่นไปทีละต้น
ๆ
“เธอไปพักที่บ้านฉันสิ” เธอหันหน้าไปพูด
ติงเจียเหอโบกมือปฏิเสธ “ไม่กล้าหรอก ไปพักบ้านผู้บัญชาการ ฉันนอนไม่หลับแน่ ๆ”