กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 316 หรือว่าฉันจะลองทำงานนอกสถานที่ดู?
ภายในร้านตัดเย็บเสื้อผ้า จางหยุนเซียเดินวนไปมาระหว่างจักรเย็บผ้าและโต๊ะทำงาน เธอแทบจะถอนหายใจออกมาทุก ๆ การก้าวเดินไม่กี่ก้าว
หลี่เหยียนยู่ถอดแว่นสายตายาวออก “หยุนเซียเอ๊ย นั่งลงเถอะ ร้อนใจไปก็ต้องรออยู่ดี รีบร้อนไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร”
สิ้นเสียงพูด ด้านนอกก็มีเสียงเปิดประตูดังขึ้น หลี่เหยียนยู่ลุกพรวดขึ้นมาทันที แล้ววิ่งเหยาะ ๆ ไปที่ประตู
ด้านหลังมีเสียงดังเกรียวกราวตามมา ช่างเทคนิคหลายคนลุกขึ้นยืนกันหมด บางคนในมือยังกำกรรไกรเอาไว้แน่น
ประตูเปิดออก หวังอิ่งเสวี่ยหิ้วกล่องข้าวเดินเข้ามาด้วยสีหน้างุนงง
“อาจารย์หลี่ เป็นอะไรไปคะ?” เธอหันไปมองด้านหลัง
“เฮ้อ...” หลี่เหยียนยู่นั่งลงไปอีกครั้งและถอนหายใจออกมา
“จะไปเร็วขนาดนั้นได้ยังไง นี่เพิ่งจะกี่โมงเอง” ซุนเสี่ยวหลานพูดแทรกขึ้นมาด้านข้าง “ยังไงก็ต้องเที่ยงนู่นแหละถึงจะเสร็จเรื่อง”
“นั่นสิ” หลี่เหยียนยู่พึมพำกับตัวเอง