กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 318 อย่าให้ฉันเห็นหน้าไอ้หมอนั่นอีก
ติงเจียเหอนั่งอยู่ด้านข้าง มือบีบกระดาษตัวอย่างรูปรอยต่อลวดลายเอาไว้แน่น ไม่ได้พูดอะไร
ตั้งแต่เดินเข้ามาในประตูโรงงานจนถึงตอนนี้ เธอพูดไปทั้งหมดไม่เกินห้าประโยค ไม่ใช่ว่าไม่อยากพูด แต่เป็นเพราะพูดแทรกไม่ได้ต่างหาก
หลังจากเย่เหวินซีถามเรื่องความแม่นยำในการพิมพ์ทับ ดูตัวอย่างการไล่ระดับสี และลูบกระดาษปึกนั้นเสร็จ เธอก็เอาแต่นั่งมองอยู่ด้านข้าง
มองดูเย่เหวินซีชูกระดาษตัวอย่างขึ้นส่องกับหน้าต่าง มองดูเย่เหวินซีใช้นิ้วโป้งถูไปมาบนผิวกระดาษ
มองดูเย่เหวินซีพลิกกล่องกลับมาดูว่าตรงรอยกาวด้านล่างมีกาวล้นออกมาหรือไม่
ท่าทางพวกนี้เธอทำเป็นหมด แต่พอเย่เหวินซีทำ มันกลับไม่เหมือนกัน
ไม่เหมือนกันตรงไหน? ติงเจียเหอก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน มันเป็นความรู้สึกที่ว่า เห็น ๆ อยู่ว่ามองดูเหมือนกัน แต่เธอมองแค่ผิวเผิน
ในขณะที่เย่เหวินซีมองทะลุปรุโปร่ง