กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 287 เสื้อผ้าของตู้อี่มาถึงแล้ว
ลู่เว่ยตงรีบกลับไปที่กองทัพตั้งแต่เช้าตรู่
เย่เหวินซีตั้งนาฬิกาปลุกไว้เหมือนกัน เธอจะไปรับจางหยุนเซียและติงเจียเหอมากินมื้อเช้าที่บ้าน
ติงเจียเหอรู้สึกเกร็งเล็กน้อย เธอเพิ่งรู้จากเย่เหวินซีว่าพ่อของลู่เว่ยตงเป็นผู้บัญชาการ
“มิน่าล่ะถึงได้ทำหน้าบึ้งตลอด” ติงเจียเหอบ่นพึมพำเสียงเบา
“เว่ยตงบ้านฉันไม่ใช่คนแบบนั้นสักหน่อย....” เย่เหวินซีโต้แย้งอย่างไม่ค่อยเต็มเสียงนัก
“เธอเลิกพูดเถอะ! จะเป็นคนแบบนั้นหรือเปล่าไม่รู้ แต่ที่รู้ ๆ คือหน้าบึ้งน่ะเรื่องจริง!” ติงเจียเหอกรอกตามองบน
เย่เหวินซีไม่สามารถโต้แย้งได้
จางหยุนเซียหิ้วของพะรุงพะรังเดินออกจากประตูมา มีทั้งผลไม้ ขนมอบ และอาหารบำรุงอีกมากมาย