กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 286 ซาลาเปาเนื้อปาหมา? ได้สิ ฉันจะให้แกกินให้หมดเลย!
ภายในห้องมืดสนิท มีเพียงแสงจันทร์ที่ลอดผ่านรอยแยกของผ้าม่านเข้ามา กระทบลงบนร่างของคนทั้งสอง เงาที่ทาบทับกันสะท้อนลงบนกำแพง
เรียวขาคู่ยาวของเย่เหวินซีพาดอยู่บนบ่ากว้างของลู่เว่ยตง
เขาคุกเข่าอยู่ตรงหน้าเธอ มือข้างหนึ่งรองรับสะโพกของเธอไว้ ขยับรับเป็นจังหวะ ส่วนมืออีกข้างทาบทับความอ่อนนุ่มและบีบเคล้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ผ้าปูที่นอนถูกเธอขยำกำไว้แน่น
ริมฝีปากแดงเรื่อขบเม้มและหอบหายใจไปตามจังหวะการเคลื่อนไหวของลู่เว่ยตง
“ขึ้นมา” ลู่เว่ยตงรวบตัวเธออุ้มขึ้น
แสงจันทร์อาบไล้เรือนร่างของพวกเขา เงาสองร่างที่ทาบทับกันบนกำแพงสั่นไหวอย่างรุนแรง
บนกำแพงนั้น สองแขนของเธอโอบรอบคอเขาไว้ ทั้งร่างถูกเขาอุ้มแนบชิด
ขยับขึ้นลงเป็นจังหวะ