กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 288 แฟนที่ ‘ไม่ค่อยถูกต้องตามทำนองคลองธรรม’ ของเธอคนนั้น
สถาบันศิลปะประจำมณฑล ภายในห้องเรียนว่างห้องหนึ่งของอาคารเรียน
ขนาดห้องเรียนไม่ใหญ่นัก ประมาณยี่สิบกว่าตารางเมตร
กำแพงทาสีเขียวอ่อนครึ่งล่าง กระดานดำเป็นกระดานดำปูนซีเมนต์แบบเก่า บางส่วนเริ่มสึกจนเห็นสีขาว รางชอล์กมีเศษชอล์กที่หักครึ่งกองรวมกันอยู่
หน้าต่างเป็นแบบกรอบไม้สไตล์เก่า แสงแดดยามบ่ายสาดส่องเข้ามาเป็นแนวเฉียง ตัดทอนแสงสีเหลืองอบอุ่นลงบนพื้นเป็นหย่อม ๆ
เย่เหวินซีกับเสี่ยวเหอนั่งเผชิญหน้ากันบนเก้าอี้ไม้สองตัวที่ริมหน้าต่าง
การสัมภาษณ์ใกล้จะสิ้นสุดลงแล้ว การสัมภาษณ์ครั้งนี้ นอกจากการถามคำถามเฉพาะทางบางอย่างแล้ว
เธอยังได้พูดคุยเกี่ยวกับความคิดและแผนการในอนาคตของเสี่ยวเหอด้วย
“เรียนจบแล้ว อยากทำงานอะไรล่ะ” เย่เหวินซีถาม