เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 35 สลบไปอีกแล้วเหรอ?
เย่เหวินซีหลับตา นวดขมับ ท่องคาถาสงบจิตสงบใจในใจ
แต่ใบหูที่ร้อนผ่าวและลำคอที่แดงระเรื่อกลับขายความตื่นตระหนกของเธอจนหมดเปลือกไปนานแล้ว
ลู่เว่ยตงมองท่าทางปากไม่ตรงกับใจของเธอ มุมปากยกยิ้มร้ายกาจอย่างผู้ชนะ
ตัวเขาเองก็บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าทำไมพออยู่กับเย่เหวินซี ความสงบนิ่งและเคร่งขรึมในอดีตถึงได้มลายหายไปจนหมดสิ้น
ในหัวมีเพียงความคิดเดียว คืออยากจะหยอกล้อและเย้าแหย่เธอ อยากเห็นท่าทางที่ทั้งเขินทั้งโกรธของเธอ
ถึงขั้นอดไม่ได้ที่จะอยากดึงเธอเข้ามากอดไว้ในอ้อมแขนและครอบครองเอาไว้เป็นของตัวเอง
เย่เหวินซีแกล้งทำเป็นสงบสติอารมณ์ แต่ในใจกลับกำลังคิดอย่างบ้าคลั่ง *คืนนี้ฉันจะไม่นอนแล้ว! ฝืนทนจนถึงเช้าก็น่าจะรอดแล้วมั้ง!*
เมื่อคิดได้เช่นนี้ เธอก็เงยหน้าขึ้นมา แสร้งทำเป็นใจเย็นพูดกับลู่เว่ยตงว่า
“คุณรีบนอนเถอะ เมื่อบ่ายฉันนอนมาเยอะแล้ว ไม่ง่วงเลยสักนิด ขออ่านหนังสือต่ออีกหน่อยดีกว่า”