กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 34 บ้าเอ๊ย! แบบนี้ใครจะไปทนไหวล่ะ!!
“คุณตัดใจให้ผมไปได้ขนาดนี้เลยเหรอ?”
ในดวงตาของลู่เว่ยตงดูเหมือนจะมีความน้อยใจอยู่เล็กน้อย
“มะ... ไม่ใช่นะ ก็ยังไม่ได้แยกกันสักหน่อย” เย่เหวินซีพูดตะกุกตะกัก หันหน้าหนีเพื่อหลบสายตาที่ร้อนแรงของเขา
เธอพยายามจะสลัดเขาออก แต่เขากลับกอดเธอแน่นเป็นพิเศษ บิดตัวอยู่ตั้งนานก็ยังสลัดไม่หลุด
ลู่เว่ยตงก้มหน้าลงสูดดมกลิ่นหอมกรุ่นจากลำคอและหัวไหล่ของเธอ ก่อนจะจูบลงไปอย่างอดใจไม่อยู่
“คุณจะไม่คิดถึงผมเลยเหรอ?”
“แหม... ทำไมถึงได้เลี่ยนแบบนี้นะ” เย่เหวินซีแสร้งทำเป็นเขินอาย แต่ในใจกลับบ่นอุบ
*ลู่เว่ยตงในต้นฉบับนิยายไม่ได้เป็นคนแบบนี้นี่นา*
*ทำไมตอนนี้ถึงได้ทำตัวติดหนึบเหมือนเด็กติดแม่แบบนี้เนี่ย*