0147

⬢⬢⬢

ตอนที่ 147 อย่าได้มั่นใจเกินไป

ความกังวลของเย่เฉิน แท้จริงแล้วไม่ได้มีอยู่เลย

ถึงแม้ก่อนหน้านี้เขาจะเคยกล่าววาจาไม่ชอบหน้าเย่เป่ยอยู่ไม่น้อย แต่เย่เป่ยก็ยังนับเขาเป็นคนในครอบครัวเสมอมา

ผ่านไปนานพักใหญ่ เย่เป่ยเก็บปราณแล้วลุกขึ้นยืน ถ้ำกฎทั้งหกก็เลือนหายเข้าไปในความว่างเปล่า

เหล่าคนตระกูลเย่เห็นเช่นนั้น ต่างพากันกรูเข้ามาล้อมรอบเย่เป่ย แต่ละคนตื่นเต้นยินดีจนเกินบรรยาย

เย่เป่ยยิ่งแข็งแกร่ง ก็หมายความว่าเวทีในอนาคตของตระกูลเย่ก็จะยิ่งใหญ่ขึ้นเท่านั้น

มาถึงตอนนี้ เย่เป่ยกลายเป็นความหวังที่แท้จริงให้ตระกูลเย่ก้าวไปสู่ความรุ่งโรจน์

เย่เฉินเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าเย่เป่ย หลังจากผ่อนลมหายใจแล้วก็ถามด้วยความกระวนกระวายว่า “เสี่ยวเป่ย ก่อนหน้านี้ท่านปู่รองเข้มงวดกับเจ้ามากไปหน่อย เจ้าจะนึกเคืองท่านปู่รองบ้างหรือไม่?”