0146

⬢⬢⬢

ตอนที่ 146 ถ้ำกฎแห่งมรรคอสนี

ผู้คนตระกูลเย่มากขึ้นเรื่อย ๆ ทราบข่าวการกลับมาของเย่เป่ย พวกเขาต่างตื่นเต้นวิ่งไปที่ริมแม่น้ำเพื่อทักทายเย่เป่ย

เย่เป่ยจ้องมองญาติมิตรเหล่านี้ ในใจรู้สึกผิดจนยากจะบรรยาย จึงกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า “หากมิใช่เพราะข้า ทุกคนคงไม่ต้องถูกบีบให้ย้ายมายังป่าเขาห่างไกลเช่นนี้ เป็นข้าเย่เป่ยที่ทำผิดต่อทุกคน”

“อย่าพูดเหลวไหล ไม่ใช่ความผิดของเจ้า อีกอย่างการอยู่ที่นี่ก็เงียบสงบและอิสระ ยิ่งกว่าตอนอยู่ที่เมืองหยวนเฉิงเสียอีก ทุกคนว่าจริงหรือไม่?” ภรรยาของเย่จวิ้นตะโกนถามเสียงดัง

“จริงแท้แน่นอน”

“อยู่ที่นี่ก็ดีจริง ๆ นั่นแหละ”

“เย่เป่ย อย่าได้กดดันไปเลย เจ้าจงบำเพ็ญให้หนัก วันหน้าเมื่อกลายเป็นผู้แข็งแกร่งฝ่ายหนึ่ง นั่นย่อมเป็นการชดเชยให้เราได้ดีที่สุด”

ทุกคนต่างเอ่ยปากพูดขึ้นทีละคน ไม่มีใครแม้แต่คนเดียวที่ถือโทษโกรธเย่เป่ย