Chapter 0367

ตอนที่ 367 การต่อแขนขา

ทุก ๆ โลกต่างมีเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมของตนเอง เอกลักษณ์ของโลกแหวนเวทคือ... เอาเถอะ อวี๋หงสือก็ไม่แน่ใจนัก เขาไม่ใช่นักวิชาการผู้เชี่ยวชาญแหวนเวทเสียหน่อย แต่จากการตกแต่งและลวดลายในพระราชวังก็พอมองออกว่า ไม่ว่าคนโลกไหนก็ดูเหมือนจะใช้สีทองคำเป็นสัญลักษณ์แห่งความสูงส่ง

ดังนั้นสิ่งแรกที่หยางหลี่เห็นเมื่อเดินมาที่หน้าต่างก็คือหลังคาที่เปล่งประกายสีทองคำอร่ามไปทั่วทั้งเมือง ผิวอาคารนับไม่ถ้วนล้วนทาด้วยสีขาวบริสุทธิ์ ใช้สองสีนี้เป็นโทนหลัก และยังมีรูปปั้นสีทึมกระจายตัวอยู่อย่างประปราย...

“รูปปั้นพวกนั้น... มีชีวิตเหรอ?”

อวี๋หงสือชะโงกหน้าไปมองแวบหนึ่ง รันนีแม้ไม่ได้มองก็รู้ว่าพวกเขาพูดถึงสิ่งใด “พวกมารร้ายตัวจ้อยเหล่านั้นเป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น วัสดุคือโลหะและหิน ใช้สำหรับพิทักษ์สุสานหรือสถานที่ตามบ้านเรือนที่สายตามนุษย์มองไม่เห็น”

หยางหลี่ไม่ค่อยเข้าใจนัก “เฝ้าสุสานก็พอฟังขึ้นอยู่หรอก แต่หลังคาจำเป็นต้องเฝ้าด้วยเหรอ? ศัตรูเดินผ่านหลังคา คนในบ้านจะไม่ได้ยินเลยเหรอไง?”