เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 368 เปิดรับดวงอาทิตย์
“ท่อนเบ้อเริ่ม! หอกยาวขนาดนั้น! พวกเขาขว้างเล่นกันแบบนี้เลยเหรอ!”
หยางหลี่ยื่นมือทั้งสองข้างออกไป เดี๋ยวก็หุบเข้าจนเท่าปากชาม เดี๋ยวก็กางแขนออกกว้างทำท่าทางใหญ่โตเป็นอนันต์ ท่าทางตื่นตูมโวยวายนั้นสอดคล้องกับภาพลักษณ์ของคนธรรมดาที่ไม่เคยเห็นฉากใหญ่โตโดยสิ้นเชิง เพียงแต่อวี๋หงสือกลับรู้สึกบอกไม่ถูกว่าการกระทำของเธอในตอนนี้ดูเสแสร้งไปนิด
เอาเถอะ อวี๋หงสือไม่ได้คิดลึกซึ้ง เพียงแค่โอบหยางหลี่เพื่อปลอบประโลมเรือนร่างบอบบางที่ขยับดุ๊กดิ๊กให้สงบลง สายตาจ้องมองตรงไปยังสนามรบ
หอกแสงทองในมือของมอร์กอตต์ปรากฏขึ้นมาไม่หยุด จากนั้นก็ขว้างออกไป วนเวียนซ้ำไปซ้ำมาเช่นนั้น ทั้งรวดเร็วและดุดัน กระทั่งมือของเขาบนกลางเวหายังเกิดร่างเงาแห่งเทพขึ้นมาราวกับว่าเขาต่างหากที่เป็นคนที่มีมือมากที่สุดในสนาม
หอกใหญ่เล่มแล้วเล่มเล่าปักลงบนพื้น บางเล่มแทงทะลุร่างของก็อดฟรอย เนื้อหนังและเศษกระดูกแตกกระจายพ่นกระเด็นลงสู่พื้น บางเล่มพุ่งเป้าเข้าใส่แขนเหล่านั้นที่อยู่ด้านหลังของก็อดฟรอยโดยตรง แขนแต่ละข้างถูกยิงจนระเบิดกระจุย พละกำลังปะทะอันทรงพลังทำให้พื้นดินแตกแยกออกเป็นเสี่ยง ๆ
บรรยากาศรุนแรงนองเลือดถึงขีดสุด หากว่ากันเฉพาะแรงกระทบทางสายตาแล้วนับว่าเกินจริงยิ่งกว่าผลลัพธ์ของยักษ์เขียวเสียอีก อย่างไรเสียการต่อสู้ด้วยมือเปล่ากับการใช้ยุทธภัณฑ์ก็ยังเป็นคนละแนวคิดกัน