กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 366 คนต่างโลกผู้อัธยาศัยดี
เมื่อเดินอยู่บนถนนในนิวยอร์ก ทั้งสองคนเปรียบดั่งหยดน้ำที่หลอมรวมเข้าสู่ผืนสมุทร ระลอกคลื่นที่ซัดสาดกลับมาเพราะหน้าตาอันโดดเด่นในบางครั้ง ไม่อาจก่อให้เกิดแรงกระเพื่อมใด ๆ ได้เลย
หยางหลี่ถือว่าสุขุมมากทีเดียว เธอข่มกลั้นความอยากกระโดดโลดเต้นเอาไว้ แล้วหันเหความสนใจไปยังสิ่งปลูกสร้างโดยรอบ “โลกนี้ก็ไม่ต่างจากฝั่งพวกเราเท่าไหร่นี่นา!”
“ภายนอกดูไม่ต่าง แต่จริง ๆ แล้วต่างกันมาก อย่างน้อยบนโลกเธอก็หาสิ่งปลูกสร้างที่เป็นแลนด์มาร์กน่าเกลียดขนาดนั้นในนิวยอร์กไม่ได้หรอกนะ”
หยางหลี่มองตามนิ้วมือของอวี๋หงสือไปยังตึกสตาร์กทาวเวอร์ หากพูดกันตามเนื้อผ้า ตึกแห่งนี้ถ้ามองแยกเฉพาะส่วนหนึ่งในสามด้านบนก็ถือว่าพอใช้ได้ ไม่ว่าจะรูปทรงหรือโลโก้ตัวอักษรล้วนตอบโจทย์แก่นเรื่อง ทว่าปัญหาก็คือ นอกจากส่วนหนึ่งในสามด้านบนแล้ว อีกสองในสามที่เหลือก็เป็นแค่ตัวอาคารที่ทอดตรงดิ่งลงมาอย่างไร้ลูกเล่น
อาคารขนาดใหญ่โตปานนี้ ดูประหนึ่งพลั่วเหล็กที่ปักตระหง่านอยู่กลางป่าคอนกรีต นี่คิดจะเอาไปฟาดใครกัน?