กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“จะทำอย่างไรก็ให้พี่ใหญ่ตัดสินเอง เจ้าจู้หรง เจ้าเอาแต่คิดสู้รบสังหารทั้งวัน ทำสิ่งใดก็ควรใช้สมองบ้าง”
พอจู้หรงเอ่ยวาจาจบ ก็เห็นกงกงเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าไม่พอใจ
“กงกง เจ้าว่าใครไม่ใช้สมอง? ข้าว่าชัดเจนว่าเจ้ารักตัวกลัวตาย เปล่าประโยชน์ที่เจ้าเป็นทายาทเทพบิดา ช่างทำให้เทพบิดาขายหน้าเสียจริง”
จู้หรงหน้าตาเต็มไปด้วยความพิโรธ วาจาเต็มไปด้วยการเผชิญหน้ากันอย่างไม่ยอมกัน
“ใครรักตัวกลัวตาย? จู้หรง เจ้าอย่าได้เอ่ยวาจาเพ้อเจ้อที่นี่!”
กงกงพิโรธขึ้นทันที คิดว่าตนเป็นหนึ่งในบรรพชนอูทั้งสิบสอง คราใดที่ต่อสู้ไม่เคยหรือที่พุ่งไปข้างหน้าสุด จู้หรงกลับว่าตนรักตัวกลัวตาย ช่างไร้เหตุผลสิ้นดี