กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"ศิษย์น้องชายตัวเป่ายอมอ่อนให้แล้ว กระจาย!"
ลู่ชิงกล่าวเบา ๆ กระบี่ยักษ์ 99 เล่มบนฟ้าที่พร้อมจะฟันลงมาได้ทุกเมื่อก็ค่อย ๆ สลายหายไปในห้วงสุญญตา
"ศิษย์พี่ใหญ่มีอัจฉริยภาพเลอเลิศเกินหาญทั้งอดีตและปัจจุบัน ตัวเป่าไม่ประมาณกำลังตน ละอายใจนัก"
ตัวเป่าคำนับลู่ชิงเล็กน้อย ไม่มีความแค้นเคืองและไม่ยอมสยบเหมือนก่อนอีก
เมื่อผู้หนึ่งเหนือกว่าเจ้าเพียงเล็กน้อย ความแค้นเคือง ความไม่ยอมรับ และความอิจฉาริษยา ล้วนเป็นเรื่องปกติ
เมื่อผู้หนึ่งทำให้เจ้าแหงนมองอย่างสิ้นเชิง สิ่งที่เรียกว่าความแค้นเคือง ความไม่ยอมรับ และความอิจฉาริษยา ล้วนกลายเป็นระยะห่าง
นี่คือการเปลี่ยนไปของจิตใจตัวเป่า