เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เล่ากันว่าเผ่าอูถือกำเนิดจากโลหิตแท้ของมหาเทพผานกู่ ในเผ่ามีบรรพชนอูทั้งสิบสอง ซึ่งภายนอกก็เรียกกันว่าเทพมารทั้งสิบสอง มีกายเนื้อแข็งแกร่งไร้เทียมทานแต่กำเนิด กลืนกินฟ้าดิน บังคับลมน้ำและสายฟ้าแลบฟ้าผ่า เคลื่อนภูเขาถมทะเล
ก็เพราะมีบรรพชนอูทั้งสิบสอง เผ่าอูจึงสามารถแบ่งอำนาจต้านทานราชสำนักอสูรได้ ถึงขั้นที่บางครั้งเผ่าอูซึ่งชอบสงครามยังริเริ่มก่อเหตุเองโดยสิ้นความเกรงกลัวราชสำนักอสูร
วันหนึ่ง ไท่อีและอริยะอสูรหลายองค์กำลังหารือธุระกันอยู่ จู่ ๆ แม่ทัพอสูรผู้หนึ่งก็วิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าลนลาน ดูเหมือนมีเรื่องสำคัญจะกราบทูล
เห็นเช่นนั้นไท่อีก็ขมวดคิ้ว เอ่ยถามอย่างไม่พอใจว่า “เรื่องใดจึงลนลานถึงเพียงนี้?”
ไท่อีมีระดับบำเพ็ญลึกซึ้ง ยืนอยู่ในฐานะสูงส่งมาหลายปี ย่อมมีกลิ่นอายข่มขวัญผู้คนแม้มิได้พิโรธ แม่ทัพอสูรจึงมิกล้าขาดมารยาท คารวะแล้วกล่าวว่า “กราบทูลจักรพรรดิสวรรค์ ช่วงนี้ข้าน้อยทั้งหลายรับพระบัญชาจักรพรรดิสวรรค์ นำทัพใหญ่มุ่งสู่แผ่นดินบรรพกาลเพื่อสยบและเกณฑ์เข้าอยู่ใต้การปกครองหมื่นเผ่าพันธุ์ ไม่คิดว่าจู่ ๆ จะมีกลุ่มคนเผ่าอูผุดขึ้นมา พวกเขาอ้างว่าแผ่นดินบรรพกาลทั้งมวลเป็นของเผ่าอู ขอให้ราชสำนักอสูรของเราระวังมือของตน อย่าล่วงล้ำเขตแดน”