เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เจียอิ่น จุ่นถี ผู้อาวุโสทั้งสอง ลู่ชิงนับถือมหาเมตตากรุณาของผู้อาวุโสทั้งสอง สิ่งนี้ขอมอบให้ผู้อาวุโสทั้งสอง หวังว่าจะได้ช่วยเติมกำลังเล็ก ๆ ให้แก่การฟื้นฟูดินแดนตะวันตก ขอผู้อาวุโสทั้งสองรับไว้ด้วย” ลู่ชิงนำน้ำเต้าที่เหลืออีกสองลูกออกมา
“ดี เจ้าสมกับเป็นผู้มีวาสนากับดินแดนตะวันตกของข้า สิ่งนี้พวกข้ารับไว้”
ใบหน้าจุ่นถีเผยรอยยิ้มมีความสุข เดิมทีเขาคิดว่าน้ำเต้ากำเนิดฟ้านี้คงไม่มีส่วนของดินแดนตะวันตกของเขาแล้ว เพราะแต่แรกพวกเขาก็มิได้ช่วยลู่ชิงเอ่ยวาจา
“เด็กคนนี้ช่างเป็นผู้มีอุปนิสัยเมตตางดงามจริง ๆ” เหล่าจื่อลูบหนวด ในใจพอใจกับการกระทำของลู่ชิงอย่างยิ่ง
“ถูกต้อง เด็กคนนี้เพิ่งแปลงกาย ไม่มีสิ่งใดติดตัว แต่กลับไม่ลังเลมอบน้ำเต้ากำเนิดฟ้าทั้งเจ็ดลูกที่มีอยู่เพียงทั้งหมดให้ผู้อื่น เห็นได้ถึงอุปนิสัยและคุณธรรมบริสุทธิ์งดงามและให้ความสำคัญกับความผูกพันและความชอบธรรม” หยวนสื่อก็กล่าว
“พี่ใหญ่ พี่รอง เด็กคนนี้พวกเราต้องรับไว้ ปล่อยให้ตกอยู่ในมือผู้อื่นไม่ได้” ทงเทียนน้ำเสียงหนักแน่น กล่าวจบยังมองเจียอิ่นและจุ่นถีด้วยสีหน้าไม่สู้ดี