ตอนที่ 234 หลบหนีสำเร็จ

“จางหย่ง!”

ซูเหยาพุ่งเข้าไป ประคองเขาไว้ทันที

มือของเธอกดลงบนบาดแผลตรงหน้าอกของเขา พยายามจะห้ามเลือด แต่เลือดกลับทะลักล้นออกมาตามซอกนิ้วมือของเธออย่างบ้าคลั่ง ห้ามไม่อยู่เลยแม้แต่น้อย

“พาเด็ก... หนีไป...” จางหย่งดันเด็กหนุ่มในอ้อมอกส่งให้ซูเหยาอย่างยากลำบาก บนใบหน้าของเด็กหนุ่มเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดของจางหย่ง ตกใจกลัวจนตัวสั่นเทา

“นายก็จะไม่เป็นอะไรเหมือนกัน!”

ซูเหยาฉีกแขนเสื้อตัวเองออกหมายจะช่วยพันแผลให้เขา ทว่ามือของเธอกลับสั่นเทา เศษผ้าไม่อาจกดทับบาดแผลฉกรรจ์ขนาดใหญ่เอาไว้ได้เลย

จางหย่งส่ายหน้า ใบหน้าเผยรอยยิ้มขื่นขม

“หมอซู... ฉันขอโทษเธอด้วย... ขอโทษคนอีกมากมาย... นี่เป็นจุดจบที่ฉันสมควรได้รับแล้ว...”