ตอนที่ 147 จุดจบของจางหย่ง

หวังกุ้ยฮวากำหมัดทั้งสองข้างแน่น เล็บจิกเข้าไปในกลางฝ่ามือ สองมืออาบไปด้วยเลือดสด ทว่าเธอไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดเลยแม้แต่น้อย

เธอพยักหน้าอย่างแรง “ท่านผู้บัญชาการกองพล ท่านผู้บังคับการการเมือง ฉันคิดทบทวนดูดีแล้ว ฉันต้องการหย่าร้างกับเขา และต้องการทรัพย์สินทั้งหมดในช่วงหลายปีมานี้ไว้เลี้ยงเด็ก ส่วนเรื่องจะจัดการกับเขาอย่างไรนั้น แล้วแต่ท่านผู้บัญชาการจะตัดสินใจเลย”

จางหย่งนั่งหน้าซีดเผือดอยู่บนพื้น ขาทั้งสองข้างอ่อนยวบไปหมด

ซวยแล้ว ซวยแล้วจริง ๆ ไม่เหลืออะไรกันอีกแล้ว

“อิงจื่อ อิงจื่อ เธอรีบบอกสิว่าพวกเรารักใคร่ลงรอยกัน...”

หลิวอิงก้มหน้านิ่งไม่ยอมเอ่ยปากพูดอะไรแม้แต่คำเดียว

กู้อี้โจวทนไม่ไหวอีกต่อไป ถีบเขาจนล้มคว่ำไปอีกที “อย่ามาทำเป็นได้คืบจะเอาศอกหน่อยเลยวะ หย่าร้าง ทิ้งทรัพย์สินไว้แล้วไม่เอาชีวิตแก แค่นี้ยังไม่พอใจอีกเหรอ”