กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จางหย่งเงยหน้าขึ้นอย่างกะทันหัน ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด
กู้อี้โจว เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน
ซวยแล้ว พังหมดแล้ว
บ้าเอ๊ย นี่ต้องเป็นกับดักที่เขาวางไว้เล่นงานฉันแน่ ทำไมฉันถึงไม่เอะใจเลยว่ามีอะไรผิดปกติ
มิน่าล่ะครั้งนี้ถึงขอลาหยุดได้ง่ายดายขนาดนี้ แม้แต่ทางฝั่งหลิวอิงก็ยังราบรื่นผิดปกติ
กู้อี้โจวหันหลังให้ “ใส่เสื้อผ้าซะ”
จางหย่งรู้ดีว่าคราวนี้พูดอะไรไปก็หนีไม่พ้นแล้ว จึงได้แต่หยิบเสื้อผ้ามาสวมใส่ พลางคิดคำนวณในใจว่าจะอ้อนวอนหวังกุ้ยฮวาอย่างไรดี
อย่างไรเธอก็เป็นผู้หญิง ใจอ่อน เห็นแก่หน้าเด็กทั้งสองคนคงไม่ถึงกับทำให้ฉันต้องตกงานหรอกมั้ง