ตอนที่ 145 จางหย่งกระโดดหน้าต่างหนีด้วยความลนลาน

หวังกุ้ยฮวากำหมัดทั้งสองข้าง กัดฟันดัง “กรอด ๆ” แม้จะเตรียมใจไว้ล่วงหน้านานแล้ว แต่ในยามนี้ทั่วทั้งร่างก็ยังคงสั่นเทา

ซูเหยาหยิบเข็มเงินขึ้นมาฝังลงบนจุดชีพจรของเธอ เธอถึงได้ฝืนสงบสติอารมณ์ลงได้และสูดหายใจเข้าลึก

“ผู้การกู้ หมอซู ขอบคุณพวกคุณมาก เรื่องที่เหลือพวกคุณไม่ต้องมายุ่งแล้ว นี่เป็นเรื่องในครอบครัวของพวกเรา ฉันจะจัดการเอง”

ขณะพูดก็สาวเท้าก้าวใหญ่เดินตรงไปยังเรือนรับรอง

ซูเหยาหันไปสบตากับกู้อี้โจว “ไม่ยุ่งจริงหรือ”

กู้อี้โจวส่ายหน้า “แน่นอนว่าย่อมไม่ได้ พวกเราเฝ้าอยู่ข้างนอก ไม่แน่อาจจะได้อะไรเหนือความคาดหมายก็ได้”

เขารู้จักจางหย่งดีเกินไป ชายคนนี้แม้ความสามารถในการทำงานจะมีจำกัด แต่สำหรับผู้หญิงคนหนึ่งแล้ว เขารับมือไม่ง่ายเลย