กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กู้อี้โจวดึงเธอกลับมาจากห้วงความคิดสู่ความเป็นจริง
“คะ? ไม่มีอะไรกัน คิดถึงเรื่องในอดีตของที่บ้านน่ะ” ซูเหยาก้มหน้าสะกิดนิ้วมือ “อี้โจว ถ้าหาก…ฉันหมายถึงถ้าหากนะ แม่ของฉันถูกพวกเขาวางยาพิษจนตายด้วย คุณคิดว่าพวกเขาสมควรตายทั้งหมดไหม!”
กู้อี้โจวตกใจสะดุ้ง “เรื่องนี้จะพูดพล่อย ๆ ไม่ได้นะ! นี่เป็นเรื่องคอขาดบาดตายเชียว”
ซูเหยาพยักหน้า “ฉันรู้ค่ะ! แค่เหมือนจะนึกเรื่องตอนเด็ก ๆ ออกนิดหน่อย แต่ก็ไม่รู้ว่าเป็นความฝันหรือเรื่องจริงกันแน่”
“ไม่เป็นไร ฉันจะสืบสวนด้วยตัวเองค่ะ”
กู้อี้โจวมองเธอด้วยความกังวลใจอยู่บ้าง “อย่าเสี่ยงอันตรายนะ ถ้าต้องการให้ฉันช่วยก็บอกได้เลย”
“อืม!” ซูเหยาพยักหน้า “ฉันรู้ลิมิตดีค่ะ”