กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เขาพยักหน้าตาม “พี่สะใภ้เธอพูดถูกแล้ว ต่อไปก็เรียนรู้จากพี่สะใภ้เธอให้มาก ๆ หน่อย มา ภรรยากินเยอะ ๆ นะ”
พูดพลางคีบกับข้าวให้ซูเหยาคำหนึ่ง
กู้ซูฉ่างมองการสื่อสารทางสายตาของพวกเขาไม่ออก นึกสงสัยอยู่บ้าง แต่ก็ไม่รู้ว่าจะถามอย่างไรดี
อ้าปากจะพูดแต่ถูกกู้อี้โจวถลึงตาใส่เข้าให้ ตกใจจนไม่กล้าเอ่ยปาก รีบก้มหน้าก้มตากินข้าว พอกินเสร็จก็เผ่นแน่บอย่างรวดเร็ว
ซูเหยาถลึงตาใส่เขา “คุณไปขู่เธออะไรกัน”
กู้อี้โจวมองเธอยิ้ม ๆ “ฉันไปขู่เธอตรงไหน ฉันแค่อยากบอกเธอว่า คำพูดบางคำถามได้ คำพูดบางคำถามไม่ได้”
“คุณรู้เหรอว่าเธออยากถามอะไรกัน” ซูเหยามองเขาด้วยความสงสัย
กู้อี้โจวดึงเธอเข้ามากอดในอ้อมอก สูดกลิ่นหอมกรุ่นข้างหูเธอ “ไม่รู้หรอก แต่ก็เดาได้เกือบหมดนั่นแหละ”