กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จางหย่งตั้งใจรอให้กู้อี้โจวไปก่อนแล้วค่อยมา คิดไม่ถึงว่าเขาจะย้อนกลับมาอีก
เขาตกใจจนสะดุ้งตัวโยน รีบยืนตรงทำวันทยหัตถ์ทันที: “ผู้การกู้! ผม... ผม... ผมมีเรื่องอยากขอร้องน้องสะใภ้หน่อย”
สีหน้าของกู้อี้โจวดูไม่ได้ มองเขาอย่างเย็นชาปราดหนึ่ง: “ฉันได้ยินหมดแล้ว! ภรรยาฉันก็บอกแล้วว่าเรื่องนั้นของนายเธอจนปัญญาจะช่วย เชิญกลับไปได้!”
จางหย่งมองซูเหยาอีกแวบหนึ่ง ซูเหยาก้มหน้าต้มสมุนไพร ไม่แม้แต่จะเหลือบหางตาแลเขาเลย
เขาถอนหายใจออกมา รีบร้อนเดินออกจากประตูไป
ซูเหยาถึงค่อยเงยหน้าขึ้น เบะปากใส่แผ่นหลังของเขา: “หน้าหนาจริง ๆ! ถึงขั้นนี้แล้ว ยังจะคิดแผนฮุบงานของภรรยาอีก!”